Stachura Edward (1937-1979), polski poeta, prozaik. Syn rodziny emigranckiej, która 1948 powróciła z Francji. Studiował na KUL, ukończył 1965 filologię romańską na Uniwersytecie Warszawskim. 1969-1970 studiował w Meksyku-mieście tamtejszą literaturę i kulturę. Debiutował jako poeta 1957 na łamach dwutygodnika Uwaga. Zyskał wielką popularność w kręgach młodzieżowych po samobójczej śmierci, stając się pisarzem kultowym, głównie jako twórca   »  piosenek.

      Głosił potrzebę odrodzenia duchowego poprzez bliski kontakt z naturą. Zbiór wierszy Dużo ognia (1963), poematy: Po ogrodzie niech hula szarańcza (1968) i Przystępuję do ciebie (1968). Opowiadania: Jeden dzień (1962), Falując na wietrze (1966), Się (1977).

      Powieści: "Cała jaskrawość" (1969), "Siekierezada albo zima leśnych ludzi" (1971), "Wszystko jest poezja." "Opowieść-rzeka" (1975), dialog filozoficzno-poetycki "Fabula rasa." "Rzecz o egoizmie" (1979). Opowiadania, audycje radiowe, scenariusze filmowe zebrane w tomie "Postscriptum" (1989). "Poezja i proza" (tom 1-5, 1982).